Op deze pagina wil ik wat laten zien van de onderwater behuizingen voor videocamera's die ik gebouwd heb.
Bekijk de evolutie van mijn zelfbouwbehuizingen:
Versie 1 (hieronder), Versie 2, Versie 3, en de nieuwe ontwikkelingen.
Het idee begon al lang geleden.
In 1994 kocht ik mijn eerste videocamera. Een Hi-8 model (Hitachi H57E).
In hetzelfde jaar begon ik ook met duiken, en wilde ik niets liever dan m'n enthousiasme over duiken op een ander overbrengen, dus wilde ik onder water gaan filmen. Een beetje Cousteau spelen.
De vraag was alleen, hoe? Kopen? Zelf bouwen?
Er was voor mijn camera geen behuizing te koop, kon ik er dan misschien zelf een bouwen, maar hoe?
En, neem ik het risico om mijn dure videocamera aan dit soort vage experimenten bloot te stellen?
Het heeft jaren geduurd voordat ik het idee van onder water filmen weer eens oppakte.
Inmiddels werd de videocamera oud, en minder waard, dus waarom niet eens wat geprobeerd?
Eind 2000 maar eens aan het nadenken gegaan...
Ik had geen idee hoe ik het aan moest pakken.
Een behuizing die je in de winkel koopt ziet er niet uit of je hem na kan bouwen.
Veel te compact en te complex van vorm.
Mijn eerste ideeën gingen uit van een compacte behuizing van glasvezelmatjes en polyester (ja, ik heb altijd ouwe auto's gehad:-) Dan heb je nog steeds de problemen van lenzen, deksels en afdichtingen, en hoe bedien je het geheel? Ik kan leuk prutsen, maar ik had geen vertrouwen in het maken van mechanische doorvoeren voor de bediening (kost ook teveel tijd).
Eerst een tijd flink nagedacht en toen ben ik maar eens aan mijn eigen Scrapheap Challenge begonnen.
Ik had een leuke voorraad gebruikte perspex platen van verschillende diktes. Daar moest iets van te maken zijn.
De eerste behuizing werd een rechthoekige doos van 5mm dik perspex. Dat leek me dik genoeg.
De wanden, bodem en bovenkant waren 10cm breed en de behuizing was ca 25cm lang. De camera moest er zo krap mogelijk in passen, je wilt immers niet te veel lucht (drijfvermogen) meenemen onder water.
De achterdeksel was van 12mm dik perspex, en rustte op een 15mm dikke rand die achter op de behuizing was gelijmd, en waar ik een O-ring groef in gefreesd had.
De bediening werkte met magneetcontactjes (reed relais). Dit zijn glazen buisjes, met daarin stalen lipjes die contact maken als je er een magneet bij houdt. De reed relais zaten binnen tegen het perspex gelijmd. Aan de buitenkant een houdertje waarin een magneetje heen en weer kon schuiven, net als een schuifschakelaar.
Die reedrelais moet je ergens op aansluiten, dus heb ik de videocamera geopereerd.
Alle schakelaars in de camera die me nuttig leken voor de bediening heb ik via een connector naar buiten doorgevoerd (ja dat durf ik, electronica was ooit m'n beroep). Daarna draadjes van alle reedrelais op een stekkertje gesoldeerd die op de connector past, en zie daar, bediening!
Achteraf gezien heb ik veel te veel schakelaartjes gemaakt, dat bleek niet zinvol. Alleen de aan/uit en start/stop zijn in volgende versies overgebleven. Focus en zoom heb je niet nodig. Gewoon alles op automatisch.
Goed.. De bediening werkte. Getest in een emmer. Hij was waterdicht.
Volume bepaald (waterverplaatsing) en gewicht van het geheel. Uitgelood. En daarna gefilmd in het zwembad, en dat ging allemaal goed. Deadline gehaald. Klaar voor de vakantie!
De eerste poging was toch wel eng... Eerst maar meenemen zonder camera. Blokkie lood erin en gaan.
Hmmm. Gaat goed. Mooi waterdicht. 5m, 10m, 15m.
17m. Tik! Hmm, wa's dat? Pfff. Niks te zien, hij is waterdicht...
19m. Tak! O, o... Klinkt niet goed, maar hij is nog steeds waterdicht...
20m. KNAK! Sproei! Ai.
Een barst in de bodem, precies in het midden, en mooi
half vol gelopen.
Back to the drawing-board ;-(
Gelukkig heeft mijn bud geen foto gemaakt van deze gebeurtenis, want ik keek
wel erg beteuterd.
Hij vond 't zielig zei hij (en vreesde wraak achteraf)...
Thuis maar eens uitgerekend welke krachten er op een vlak komen te staan.
Ongelofelijk!
De volgende behuizing moest dan maar rond worden, om de krachten beter te
verdelen, en van dikker materiaal.
Bovendien was ik al zo uitgelachen dat er wel een volgende (werkende) versie
moest komen.
Versie 2
Wijzer geworden van de eerste ervaring, besloot ik maar eens op zoek te gaan
naar beter materiaal.
Ik besloot om 200mm rioolpijp te gebruiken.
Dat was makkelijk verkrijgbaar (langs
de kant van de weg in een nieuwbouw wijk
;-)
en niet kapot te krijgen (sla er maar eens met een hamer op!).
De voorkant en deksel moesten van dik materiaal worden. Hiervoor koos ik
voor 15mm perspex.
Verder min of meer dezelfde constructie. Dezelfde polyurethaan 2 componentenlijm uit
tubes van Bison. Die had ik gekozen vanwege het
imposante getal dat op de verpakking stond: 160 kg/cm2 afschuifweerstand.
In de praktijk bleek de lijm vrij zacht te zijn, en was beige van kleur (niet
mooi), maar het voldeed.
De achterdeksel zat ook weer op een dikke flens met O-ring groef op de
behuizing.
De deksel werd gesloten met 8 stuks 5mm RVS inbusbouten. Wel effectief, maar
het openen en sluiten gaat niet erg snel.
De vorige behuizing had een dikke rand waar je 'm aan vast kon houden, dat
had deze minder.
Daarom maar een beugel gemaakt met handvaten. Op (in) de handvaten konden
dan gelijk weer de armpjes voor de lampen.
Van de lampen
heb ik geen plaatjes,
omdat ik die weer ontleed heb, in een poging om een versie te maken die
langer waterdicht bleven. Uiteindelijk ben ik voor de 3e versie behuizing
afgestapt van de (te zware) loodaccu en lampjes.
De techniek van de
lampjes was hetzelfde als de achterdeksel van de camerabehuizing;
Een
flens gelijmd op een aluminium bus, alleen ging het door de druk van
binnenuit (warmte!) steeds lekken langs de
lijmverbinding, ongeacht welke lijm ik gebruikte. Bison Montagekit bleek
daarvoor nog het meest geschikt (rekbaar).
Daarom moet je volgens mij geen
lampen in kunststof behuizingen bouwen. Het beste is een behuizing uit één
stuk metaal...
Die was aan het begin van het project al niet helemaal jofel meer, maar nu was deze echt (mechanisch) versleten, en repareren was niet meer mogelijk (9 jaar oud).
Tsja... Dan maar weer eens nadenken over iets nieuws...
De restanten van m'n eerste videocamera. Met de klep erop deed hij het niet meer...
De slede voor montage in de behuizing zit eronder, en links daarvan zie je de connector waar de aansluitingen van alle knopjes op aangesloten zitten.
Als de accu onder de behuizing hangt is deze onder water perfect uitgetrimd. Boven water is het wat anders, dan weegt het spul 8kg, waarvan 3kg accu.
Beetje veel voor een lange wandeling naar een duikstek (en als bagage in het vliegtuig).
Zowel de accu als de (druppel)lader zijn eenvoudig en goedkoop verkrijgbaar.
De bediening (relais gestuurd door reed-contacten) is per lampje apart.
De aansluitingen voor de lampjes zijn chassisdelen (antenneaansluitingen) van sattellietontvangers (te koop bij o.a. Gamma). De middelste aansluiting is voor de lader.
Voordelen van de connectors: simpele montage (bij gebruik van coaxkabel), en er zit standaard een O-ring in de connector, dus waterdicht!
Een freeskolom is noodzakelijk voor het frezen van de O-ring groeven.
De freesjes die ik gebruikt heb, waren de 3,2mm en de 2mm van Dremel (bij elke goede dhz winkel). De gebruikte O-ringen zijn dus ook 3,2 en 2mm.
O-ringen haal ik bij Sanders (Zoetermeer).
Het kunststof materiaal komt van RU58 in den Haag.
Onder de camera hangt 3kg lood in plaats van de accu + lampen.
Je moet altijd zorgen dat je camera + behuizing netjes uitgetrimd is, of licht negatief.Er is niets zo irritant als een drijvende of te zware camera.
Voor een modernere en dus kleinere camera (Sony TRV-30).
Deze past precies in de 100mm RVS buis.
De rail aan de onderkant waar de beugel op gaat is op deze foto niet te zien.
Deze behuizing is (met deze lengte) perfect uitgetrimd.Kwestie van meten, wegen en rekenen.
Zie voor gebruiksaanwijzing de link van de Cameye II verderop.
De 2e O-ring groef (de onderste) heb ik er na
een duikje of 10 bijgemaakt.
Dat vond ik toch iets veiliger met mijn
cameraatje van een kleine 2 mille.
Hier zie je ook de rail waar de beugel op glijdt.
Onverwoestbaar model. Er zijn ook plaatmateriaal uitvoeringen, maar daar had ik weinig vertrouwen in. Bovendien zijn de mijne na te stellen door ze een slagje verder in of uit te draaien. De sluitingen komen van Redson in Zoetermeer (€ 8,75 p/stuk). Verder kon ik er nergens aan enkele stuks aankomen. Wel eventueel elders te bestellen in grotere hoeveelheden (10 stuks ofzo).
Net als bij Scrapheap kannibaliseer ik oude projecten...
Ik gebruik zoveel mogelijk gerecycled materiaal (ons bènt zunnug). De lampjes zijn gemaakt van een stuk douchescherm. De alu beugel was ooit van een 8" floppydrive. Het PVC materiaal komt van de Gamma.
De handvaten zijn hoog omdat ze zijn begroot op 6
batterijen
(voor de 5W LED's), maar die LED's waren nog niet
verkrijgbaar.
Elk lampje gevoed door 3 stuks 2100mAh NiMh penlight accu's.
Goed voor een uur goed licht (totaal >2 uur).
Dit is een lekkere lichte reis set. Totaal weegt het 3kg. Met camera!
Het stekkertje
steek je in de LANC aansluiting op de camera. Dit is de goedkoopste LANC
afstandsbediening die ik kon vinden. Je kan er de camera mee aan en uit
zetten, en de opname mee stoppen en starten.
Met één knop! Alles wat je
nodig hebt!
bij The Parachute Case in Twello.
Ik heb een reed-contact over de contacten
van het
schakelaartje gesoldeerd.
De bediening is dus weer met een magneetje...
De reed relais komen van Radio Twenthe (electronica dump) in
den Haag.
Het dingetje linksonder met de bobbeltjes zijn 2 ledjes
die de status van de camera weergeven. Rood=opnemen, groen=standby,
oranje of knipperen geeft einde accu of tape aan. Dit dingetje zit met klittenband
achter de deksel van de behuizing.
In de bovenkant van de houder zie je een O-ring.
Aan de buitenkant van het handvat, onder de rand, zit ook nog een O-ring. Waterdichtheid gegarandeerd.
Het groene draadje gaat wederom naar een reed-contact.
Met de ring om het handvat met daarin een magneet zet je het licht aan.
Mijn prioriteit ligt niet bij het opruimen, maar bij het bouwen.
Op de bovenste plank liggen de restanten van camerabehuizing v1
Ik haal 'm bij de Metaalwinkel in Rotterdam (waar ik ook m'n metaal haal).
Dit was het.
Commentaar? Vragen?